W latach 1733–1735 jezuicki katalogi osobowe podawały go jako kapelana nadwornego Hieronima Floriana Radziwiłła, przypisanego do kolegium w Słucku. 22 maja 1735 został rektorem kolegium słuckiego. Urząd ten pełnił do 1739 roku. Jako przełożony kolegium słuckiego organizował uroczyste obchodzenie imienin Anny Katarzyny i Hieronima Floriana Radziwiłłów, a w 1736 roku hucznie przyjął księcia po jego powrocie z podróży zagranicznej. W 1738 roku uporządkował bibliotekę i odprawiał uroczystości kanonizacyjne św. Jana Franciszka Regisa. Dzięki kontaktom z dworem radziwiłłowskim starał się o korzyści materialne dla kolegium, np. uzyskując zapasy miodu pitnego, paramenty i lustra wytworzone w manufakturach radziwiłłowskichA. Mariani, Le strategie editoriali, s. 214–215.. mały|Anna Katarzyna z Sanguszków Radziwiłłowa (1676-1746), kanclerzyna wielka litewska, protektorka Jana Poszakowskiego W styczniu 1739 roku Poszakowski objął urząd rektora kolegium nieświeskiego, który sprawował do 1742 roku. Po złożeniu tego urzędu przeniósł się do domu trzeciej probacji przy kościele św. Michała pod Nieświeżem, gdzie poświęcił się działalności piśmienniczej, pełniąc równocześnie urzędy ojca duchownego, katechety braci zakonnych, doradcy rektora (łac. monitor) i spowiednika domowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jan Antoni Poszakowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.