Inglot, Kraków 2006, s. 51.. W latach 1718–1721 wykładał filozofię (logikę, fizykę i metafizykę wraz z etyką) w Akademii Wileńskiej. Przy obejmowaniu katedry filozoficznej 30 sierpnia 1718 roku otrzymał stopień magistra sztuk wyzwolonych i filozofiiAkademijos laurai [Arba laipsniu̜ teikimo ir daktaro, licenciato, magistro ir bakalauro laipsniu̜ siekiančiu̜ju̜ Vilniaus Jezaus Draugijos Akademijoje knyga, suras̆yta ir sudaruta 1650 metais] = [Laureae Academicae: Seu Liber continens ritum promovendi et catalogum promotorum ad gradum doctoratus licentiatus, magisterii et baccalaureatus in alma Academia Vilnensi Soc. Iesu comparatus et ordinatus anno 1650], ed. M. Svirkas, I. Balčiene, R. Plečkaitis, E. Karpavičius, Vilnius 1997, s. 213.
W roku szkolnym był ministrem, prefektem szkół, prefektem kościoła i prokuratorem kolegium nieświeskiego. Od 1722 roku związany był z dworem Anny Katarzyny z Sanguszków Radziwiłłowej, gdzie służył jako wychowawca jej syna Hieronima Floriana Radziwiłła. Formalnie należał do kolegium nieświeskiego, rezydował jednak w Białej Książęcej. Poszakowski miał towarzyszyć księciu podczas podróży zagranicznej. Jednak mimo uzyskania zgody na wyjazd od generała Franza Retza już w 1731 roku, Poszakowski nie wyjechał, pozostając na dworze Anny KatarzynyA. Mariani, Le strategie editoriali, s. 211–213..