Rękopis Tekst Pieśni o Hildebrandzie odnaleziono na zewnętrznych kartach wczesnośredniowiecznego kodeksu o charakterze religijnym (Sapientia Salomonis, Jesus Sirach). Przyjmuje się, że zapisu dokonało dwóch mnichów z klasztoru w Fuldzie, którzy zagospodarowali w ten sposób miejsce niewykorzystane na właściwe teksty kodeksu, samą pieśń, znaną zapewne na pamięć, traktując przy tym jako materiał do wprawki kaligraficznej.
Po II wojnie światowej rękopis pieśni zaginął. Odnaleziono go w USA, a w roku 1972 ponownie połączono go z pierwotnym tomem kodeksu. Obecnie przechowywany jest w Bibliotece Uniwersytetu w Kassel, która udostępnia także jego wersję cyfrową.
Komentarz historyczny Przyjmuje się, że pod mianem Dytryka z Bernu, czyli Werony (Bern to staroniemieckie określenie tego miasta), kryje się król Ostrogotów, Teodoryk Wielki, bohater występujący w wielu niemieckich podaniach i legendach, np. w Pieśni o Nibelungach (jako wasal Attyli), zaś Hildebrand jest w niej jego zbrojmistrzem, który zabija pod koniec utworu jedną z głównych postaci – Krymhildę.
Według części badaczy Pieśń o Hildebrandzie jest odbiciem sytuacji bitwy na Polach Katalaunijskich, w której Ostrogoci walczyli po stronie Attyli, zaś ich pobratymcy Wizygoci – Rzymian.