Klaus Düwel, Nikolaus Ruge: Hildebrandslied. In: Rolf Bergmann (Hrsg.): Althochdeutsche und altsächsische Literatur. de Gruyter, Berlin/Boston 2013..
Zarys treści Akcja pieśni rozgrywa się prawdopodobnie w V w., kiedy to po 30 latach do ojczyzny wraca woj Hildebrand, syn Heribranda. Wraz ze swym panem lennym Dytrykiem z Bernu został zmuszony do ucieczki przed Otachrem (Odoakrem) do Hunów i zostawienia w kraju żony i dzieci. Pieśń opisuje kluczowy moment, w którym Hildebrand wraz z wojskiem przekracza granice ojczyzny, na straży których stoi tymczasem dorosły już syn woja, Hadubrand. Po krótkiej wymianie zdań, tenże nie daje wiary, że przed sobą ma własnego ojca, lecz bierze go za „starego Huna”, który podstępem chce zająć jego ziemie, wzywa więc przybysza do walki. Jako że rękopis urywa się już na etapie zawiązania konfliktu, nie znamy dalszego ciągu i zakończenia pieśni. Badacze przyjmują jednak, że w pierwotnej wersji pojedynek kończy się zwycięstwem Hildebranda, który, zmuszony do zmierzenia się z „wệwurt”, feralnym przeznaczeniem, czyni zadość etosowi germańskiego wojownika i dowódcy i zabija własnego potomka.