Na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1956 roku tytuł profesora zwyczajnego. Pełnił funkcje kierownika: Katedry Historii Społecznej i Gospodarczej (1946–1952), Zakładu Historii Społecznej i Gospodarczej w Katedrze Historii Polski (1953–1957), Katedry Historii Społecznej i Gospodarczej (1957–1969), Zakładu Historii Gospodarczej, Demografii i Statystyki w Instytucie Historycznym (1970–1972) oraz funkcje administracyjne: prodziekana (1954) i dziekana (1954–1958) Wydziału Filozoficzno-Historycznego. W latach 1958–1960 wykładał także w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu. W 1972 roku przeszedł na emeryturę.
Był członkiem m.in. Polskiego Towarzystwa Historycznego (1932–1934 sekretarz generalny), Towarzystwa Naukowego we Lwowie (1934–1939, od 1935 sekretarz Sekcji Historii Społecznej i Gospodarczej), Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (1946–1994), Węgierskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności (Komisja Socjologiczna od 1946), Polskiej Akademii Nauk (Komisja Koordynacji Badań Nad Historią Wsi od 1961) oraz Wrocławskiego Towarzystwa Miłośników Historii – Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego we Wrocławiu (1952–1966 wiceprezes). mały|Grób prof.