W latach 1927–1930 odbył studia uzupełniające z historii i prawa w Paryżu, Brukseli i Strasburgu. W latach 1928–1939 wykładał także w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie. Na macierzystej uczelni ponownie podjął pracę najpierw jako docent (1932–1939), a następnie, od 1939 roku, na stanowisku profesora tytularnego historii społecznej i gospodarczej. Od 1937 roku działał w Zrzeszeniu Inteligencji Ludowej i Przyjaciół Wsi.
Czas wojny spędził we Lwowie – był prezesem nielegalnego Stronnictwa Ludowego i zajmował się tajnym nauczaniem uniwersyteckim, nadal pracując w Ossolineum. W 1944 roku został przypadkowo aresztowany i osadzony w więzieniu z żoną Mieczysławą.
Po wojnie w ramach akcji przesiedleńczej wyjechał ze Lwowa i zamieszkał w Krakowie, gdzie w latach 1945–1950 kierował Katedrą Historii Rolnictwa i Wsi na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jednocześnie wykładał na tamtejszym Studium Spółdzielczym, a także historię gospodarczą na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu oraz we wrocławskiej Wyższej Szkole Handlowej. W latach 1945–1960 wchodził w skład Rady Naukowej dla Zagospodarowania Ziem Odzyskanych (przewodniczył Komisji Osadnictwa Wiejskiego) przy Biurze Studiów Osadniczo-Przesiedleńczych w Krakowie. W 1950 roku wyjechał na stałe do Wrocławia.