Natomiast najstarszym wewnętrznym dokumentem pruskim wzmiankującym Warmię jest decyzja biskupa chełmińskiego Heidenryka z 10 marca 1246 roku dotycząca zatargu Zakonu z mieszczanami z Lubeki, którzy bezprawnie zbudowali miasto nad Pregołą i kilka folwarków na terenie Sambii, Witlandii i Warmii (kilkakrotnie: Sambie, Widlandie, Widlandesort, Warmia, Warmie)Codex diplomaticus Warmiensis, Moguncja 1860, tom 1, „Diplomata” Nr. 12, str. 16, 17.
Również znany traktat dzierzgoński z 7 lutego 1249 roku, zawarty między Zakonem a plemionami pruskimi przy pośrednictwie legata papieskiego na Polskę Jakuba z Leodium, dwukrotnie wzmiankuje łacińską nazwę WarmiaFriedrich von Dreger, Codex diplomaticus, Szczecin 1748, strony 290 i 292.
Z roku 1262 pochodzi wersja Wormeland, która jednak nie weszła trwale do użycia. W roku 1299 pojawia się forma Ermelandt, która utrwaliła się później w niemieckim jako Ermland. Niemiecka wersja wywodzi się z nazwy używanej wcześniej przez DuńczykówGeorg Gerullis Die altpreußischen Ortsnamen gesammelt und sprachlich behandelt, Berlin i Lipsk 1922, hasło Warmia, str. 196.