Tylko dwie wymienione w tym zestawieniu ziemie, Warmia (Ermelandia) i Kurlandia (ziemia Kurów), zawierają końcówkę -landia. Może to świadczyć o dobrej znajomości nazw tych ziem przez duńskich żeglarzyPeter Frederik Suhm Historie af Danmark. Fra 1202 til 1241, tom 9, Kopenhaga 1808, str. 171.
Nazwę w formie Warmia po raz pierwszy wymienia list księcia pomorskiego Świętopełka skierowany do Zakonu krzyżackiego wystawiony 11 czerwca 1242 roku w Świeciu. Świętopełk zobowiązuje się między innymi wspierać Zakon w walce z „poganami Samie, Warmie ac Natangie”, czyli z Sambią, Warmią i NatangiąCodex diplomaticus Warmiensis, Moguncja 1860, tom 1, „Diplomata” Nr. 2, str. 3.
Tekst: Adicimus eciam quod cum paganis Samie, Warmie ac Natangie, nunquam sine ipsis treugas aliquas neque pacem facere debeamus.
Tłumaczenie: Dodajemy również, że z poganami Sambią, Warmią i Natangią nigdy ani na żaden rozejm się nie zgodzimy, ani żadnego pokoju nie uczynimy.