W 1927 r. ksiądz z Budziszyna, historyk i kronikarz Erwin Wienecke wyraził się krytycznie o dyskusji na temat nazwy góry: „Opinia publiczna była bardziej zainteresowana bezowocną „wolą udowodnienia” niż logicznym, definitywnym rozwiązaniem”. Zainicjował zmianę niemieckiej nazwy Czorneboh na Schleifberg, która została udokumentowana w 1571 r. i była jego zdaniem jedyną poprawną nazwąErwin Wienecke: Czorneboh und Bieleboh – Eine Quellenkritische Studie aus dem Gebiete der slawischen Religionsgeschichte. 1927, s. 206.. Jego zdecydowany nacisk spotkał się z poparciem ruchów narodowosocjalistycznych decydentów i stał się wiążący w trakcie germanizacji nazw miejscowościErwin Wienecke: Untersuchungen zur Religion der Westslawen. 1940, przedmowa.. W 1937 roku, z powodu konfliktu o zmianę nazwy, Wl. Schütze, Friedrich Sieber i Pawoł Nedo przeprowadzili wywiady ze starszymi Serbami łużyckimi w okolicach Czorneboh w tajemnicy. Okazało się, że niektórzy z rozmówców mówili „Na Čornyboh” i mieli na myśli „na Czarnego Boga”, ale czasami mówili też „Na Čornyboku” i mieli na myśli „na czarnym boku” góry w sensie strony cienistej lub północnej. Możliwe, że podobieństwo słów doprowadziło do zamieszania. Określenie Schleifberg było do tej pory zupełnie nieznane wszystkim przesłuchiwanym Łużyczanom.