Przykładowo, o wyroczni bogów, miejscach diabłów, pielgrzymkach i ofiarach "pogańskich reakcji", a także spekulacjach na temat zniszczenia i zakopania „starożytnych przedmiotów”Karl Benjamin Preusker: Ober-Lausitzische Altertümer. 1928, s. 40–41.. W swojej późniejszej, obszerniejszej pracy z 1841 r. pokazał nawet szczegółową mapę z różnymi legendarnymi miejscami, takimi jak diabelska ambona, diabelskie okno, piekło i kociołek (kociołek ofiarny).Karl Benjamin Preusker: Blicke in die Vaterländische Vorzeit. 1, 1841, s. 198. Pierwsze szczegółowe legendy pojawiły się w 1839 roku w Volkssagen und volksthümliche Denkmale der Lausitz Heinricha Gottloba Gräve'aHeinrich Gottlob Gräve: Volkssagen und volksthümliche Denkmale der Lausitz. Budziszyn 1839, s. 57., a do połowy wieku jest ich już ponad pół tuzinaJohann Georg Theodor Grässe u. a.: Der Sagenschatz des Königreichs Sachsen. Drezno 1855, s. 486.