Zbyt duży odrzut uniemożliwiał też użycie działka na myśliwcach.
Do działka można było stosować trzy rodzaje amunicji, zapalająco-burzącą, zapalająco-burzącą ze smugaczem i przeciwpancerno-zapalającą. Masa pocisków wynosiła 200 gramów, z czego w wersji burzącej 10 gramów stanowił materiał wybuchowy. Pociski te miały ponad dwa razy większą masę i dwukrotnie większy ładunek materiału wybuchowego niż ówcześnie używane w działkach SzWAK pociski kalibru 20 mm. Wyprodukowany w pierwszej połowie 1941 roku pocisk przeciwpancerno-zapalający miał podkalibrowy penetrator, który umożliwiał przebicie pancerza o grubości 25 mm z odległości 400 metrów.
Działko produkowały fabryki Nr 2 i Nr 66, które w 1942 wypuściły 13 420 sztuk broni, w 1943 – 16 430, w 1944 – 22 820, w 1945 – 873, w 1946 – 2002 i w 1947 – 1247, co łącznie dało 64 655 armat.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne opis w jęz. ang.
Kategoria:Radziecka broń artyleryjska II wojny światowej WJa-23