Po jego śmierci wdowa Barbara z Kończyc Wielkich prowadziła rozliczenia spadkowe z siostrami Nagórskiego – Agnieszką Obidowską i Barbarą Wężykową. Zrezygnowała na ich rzecz ze swego prawa oprawnego do polowy dóbr Parzęczew w zamian za prawo do sum zapisanych zmarłemu mężowi na dobrach królewskich Topolno, Osmolska Wieś, Lubino i Orla. Barbara z Kończyc Wielkich wstępował jeszcze dwukrotnie w związki małżeńskie – wpierw z Janem Firlejem, wojewodą krakowskim a następnie z Janem Dulskim, podskarbim koronnym. W kolegiacie Św. Jana Chrzciciela w Warszawie ufundowała pomnik nagrobny Łukaszowi Nagórskiemu. Pomnik ten nie zachował się.
Łukasz Nagórski pełnił ważne funkcje i sprawował liczne urzędy. W roku 1547 otrzymał wakujący po śmierci Tomasza Sobockiego, kanclerza wielkiego koronnego, urząd wojskiego łęczyckiego. Następnie był w 1557 roku koniuszym sióstr królewskich, a w roku 1564 marszałkiem dworu królewny Anny Jagiellonki. Był także podkomorzym łęczyckim w latach 1564-1571A. Gąsiorowski (red.), Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI–XVIII wieku : spisy, Kórnik: Biblioteka Kórnicka, 1993, s. 80.. W roku 1569 obejmował urząd starosty garwolińskiego.