W tym przypadku miary nierówności dochodów można również wykorzystać do porównania rozkładów dochodów przed opodatkowaniem, a także po opodatkowaniu, w celu oceny skutków progresywnych stawek podatkowych.
Właściwości wskaźników nierówności Gdy funkcja jest nieciągła, wskaźnik nierówności ekonomicznych może być wyrażony przez funkcję I (x), gdzie x jest zbiorem n wartości ekonomicznych (np. bogactwa lub dochodu) x={x1, x2, ..., xn}, gdzie xi jest wartością ekonomiczną związaną z „agentem gospodarczym” i.
W ekonomicznej literaturze dotyczącej nierówności postuluje się cztery właściwości, które każda miara nierówności powinna spełniać:
Anonimowość lub symetria
Jest to założenie, że wskaźnik nierówności nie zależy od „etykietowania” jednostek w gospodarce, a wszystko, co się liczy, to rozkład dochodów. Na przykład w gospodarce złożonej z dwóch osób, pana Kowalskiego i pani Nowak, gdzie on ma 40% dochodu, a ona 60%, wskaźnik nierówności powinien być taki sam, niezależnie od tego, kto z nich ma 60% udziału. Ta właściwość odróżnia pojęcie nierówności od pojęcia sprawiedliwości, w przypadku której to kto ma określony poziom dochodu oraz w jaki sposób go uzyskał, ma kluczowe znaczenie.