C. badia czasami uważany był za konspecyficzny z C. temminckii – uznawano go za jego mniejszą wyspową formę, ale analiza genetyczna wykazuje, że te dwa taksony lepiej uważać za odrębne gatunki. Ponadto część autorów umieszcza oba mormi w rodzaju Pardofelis, czyli lamparcik, w którym to umieszcza się zwykle jeden tylko gatunek o nazwie lamparcik marmurkowy, również z Azji Południowo-Wschodniej, zaliczany z kolei niekiedy do podrodziny panter. Zwykle jednak uważa się te rodzaje za odrębne, o czym świadczy zupełnie inna budowa czaszki.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Catopuma: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Catus (kot) oraz Puma (puma). badia: „kasztanowy, brązowy”.
Ewolucja Linie mormi i lamparcika marmurkowego rozdzieliły się 5,5 miliona lat temu.
Budowa thumb|left|Mormi borneański na rycinie dołączonej do pierwszego opisu (1874) Długość ciała jednej samicy 53,3 cm, długość ogona 39,1 cm; masa ciała 1,95 kg, ale zwierzę było wygłodzone. W każdym razie mormi borneański mniejszy jest od mormi złocistego.