po części utrzymują także wcześniejsze wierzenia tradycyjne. Rodzime wierzenia Minahasa obejmują wiarę w duchy i kult przodków.
W czasach przedkolonialnych mieszkańcy regionu Minahasa nie tworzyli żadnych królestw, czym odróżniają się od wielu innych indonezyjskich grup etnicznych. Miejscowe społeczności często pozostawały w stanie konfliktu. Tradycyjnie tworzyli niezależne jednostki polityczne zwane walak. Sama nazwa Minahasa znaczy tyle, co „zjednoczeni” (od wczesnej konfederacji plemion, która powstała w celu stawienia oporu ich sąsiadom – Bolaang-Mongondow). Stąd też wywodzą się dzisiejsze podgrupy Minahasa: Tonsea, Tombulu, Tontemboan (Tompakewa), Tondano (Tolour), Tonsawang (Tombatu), Pasan Ratahan (Bentenan), Ponosakan, Babontehu, Bantik. Mniejszościowe grupy Bentenan, Bantik i Ponosakan, które są odrębne pod względem przynależności językowej, bywają wyłączane spod terminu „Minahasa”. Ponosakan uchodzą za potomków przybyszy z regionu Mongondow. Wspólna tożsamość etniczna Minahasa wytworzyła się w latach 20. XIX wieku.