Datowanie tego listu Petrarki, bodaj najsłynniejszego i najczęściej omawianego, jak i sam fakt jego wejścia na szczyt Mont Ventoux, pozostają przedmiotem spekulacji. Według stanowiska niektórych badaczy alegoryczna i religijna zawartość listu jest tak głęboka i jednoznaczna, że epistolarną relację z jego górskiego dokonania należy traktować jako retrospektywę, w której fikcja przesłania fakty. Dla innych badaczy tekst Petrarki jest przede wszystkim nowym przeżyciem estetycznym krajobrazu – nowatorskim, w porównaniu z mentalnością średniowieczną, spojrzeniem na „piękno krajobrazu niezależnie od jego strony użytkowej”. Inaczej patrzy na wyczyn Petrarki, któremu jednak przeważnie daje się wiarę, historia turystyki doceniając sam sportowy wyczyn i jego motywację. Mniej ważne jest tutaj, czy rzeczywiście osiągnął wierzchołek Mont Ventoux w opisany przez siebie sposób, ale raczej to, że wyraźnie sformułował swoją intencję osiągnięcia wierzchołka góry „wiedziony jedynie chęcią zobaczenia tak wyniosłego szczytu”. Można by postrzegać Petrarkę jako „prekursora alpinizmu z mozołem pokonującego szczyt”, choć według niektórych autorytetów byłaby to raczej turystyka górska, gdyż alpinizm musi być „wzbogacony o elementy współzawodnictwa”.