wygłaszał wykłady i prelekcje na sympozjach, pisał artykuły, w których wyjaśniał zasady rządzące jego kolejnymi kompozycjami. Często gościł w Polsce – prowadził kursy dla młodych kompozytorów w Kazimierzu Dolnym, współpracował z polskimi orkiestrami, dyrygentami i artystami (m.in. z Elżbietą Chojnacką, która była prawykonawcą wszystkich pięciu jego utworów na klawesyn), wielokrotnie uczestniczył w koncertach festiwalu Warszawska Jesień, na którym m.in. dwa z jego dzieł miały swoje prawykonania: Oophaa (17 września 1989) oraz Mnamas Xapin Witoldowi Lutoslavskiemu (21 września 1994). W latach 1967–1972 Xenakis wykładał na Uniwersytecie Indiany w Bloomington, gdzie prowadził także Center for Mathematical and Automated Music (CMAM). W latach 1972–1989 był profesorem wizytującym na Sorbonie w zakresie sztuk wizualnych i nauk o sztuce. W 1976 obronił tam pracę doktorską.

Życie prywatne Xenakis urodził się w Rumunii, w zamożnej rodzinie należącej do greckiej diaspory. Jego ojciec, Clearchos Xenakis, był dyrektorem brytyjskiej firmy handlowej. Matka, Photini Pavlou, zdolną pianistką (zm. 1927). Miał dwóch młodszych braci: Jasona – profesora filozofii mieszkającego w USA i Cosmasa (1925–1984) – malarza mieszkającego w Grecji.