Jak zauważyła później reżyserka, zabieg ten pozwolił ostatecznie lepiej uchwycić emocje głównych bohaterek i ich namiętności.
Obrazy użyte w filmie stworzone zostały specjalnie przez artystkę Hélène Delmaire, która malowała je na planie przez 16 godzin dziennie.
Motywy i inspiracje Jedną z przyczyn powstania filmu były badania reżyserki nad artystkami epoki Oświecenia i XVIII wieku. Sciamma odkryła wiele zapomnianych malarek, wymazanych z historii sztuki, przez co wyłonił się dla niej zupełnie nieznany obraz epoki jako okresu ważnego dla malarstwa kobiet. Jak twierdzi reżyserka, stworzenie filmu biograficznego tylko o jednej z malarek byłoby niedocenieniem reszty. Dlatego zdecydowała się wymyślić główną bohaterkę, by rozpocząć dyskusję o innych, prawdziwych, a także by uniknąć typowego filmu biograficznego heroizującego postać "silnej kobiety":Postanowiłam odejść od dynamiki filmu biograficznego, który zawsze pokazuje mocny obraz "silnej kobiety", a który, jak myślę, nie jest politycznie pożyteczny. To bardzo liberalne podejście. (...) Tu nie chodzi o jej dorobek. Chodzi o pracę artystki, jej pytania, trudności i sukces w jednym kadrze.Ważnym motywem w filmie jest również postać muzy.