W niektórych przypadkach przedsiębiorstwa zmuszały pracowników do wynajmowania mieszkań należących do tych przedsiębiorstw, a w przypadku odniesienia obrażeń górnicy mieli się zgłaszać wyłącznie do zakładowych lekarzy.
Strajk W sierpniu 1897 roku filia Honey Brook spółki Lehigh and Wilkes-Barre Coal Company zwolniła pracowników w swoich kopalniach odkrywkowych, obcięła płace pozostałym pracownikom i podniosła stawki dla pracowników mieszkających w okolicznych osiedlach robotniczych należących do spółki. Spółka skonsolidowała swoje stajnie mułów, zmuszając młodych kierowców do nieodpłatnego pokonywania coraz dłuższych dystansów każdego dnia, aby odebrać swoje muły. Po rozmowach które nie zakończyły się porozumieniem, 14 sierpnia 1897 roku strajkowało od 25 do 35 młodych kierowców. Bójka między nadzorcą a kilkoma kierowcami doprowadziła do kolejnych strajków górników pracujących w kopalniach odkrywkowych i podziemnych; do 16 sierpnia strajkowało blisko 2000 pracowników.
Prawie wszyscy górnicy dołączyli do Związku Górników Amerykańskich 18 sierpnia;