Po stłumieniu rewolucji w Badenii, w której Karl Blind walczył po stronie republikańskich powstańców, musiał on wraz z żoną i dziećmi udać się na emigrację – początkowo do Paryża, później do Brukseli, a ostatecznie w 1852 r. do Londynu. Dzieciństwo w warunkach uchodźstwa odcisnęło piętno na Cohenie-Blindzie, który jednoznacznie odrzucał monarchiczny ustrój państw niemieckich i pragnął dorównać swojemu ojczymowi w roli szermierza demokracji.
W 1862 r. młody Cohen-Blind powrócił do Niemiec, gdzie najpierw był wolnym słuchaczem na uniwersytecie w Tybindze, a od 1864 r. pełnoprawnym studentem akademii rolniczej w Hohenheim, osiągając tam bardzo dobre wyniki w nauce.
Zamach na Bismarcka Po ukończeniu studiów w marcu 1866 r., Cohen-Blind udał się w podróż po Bawarii i Czechach. Narastające prawdopodobieństwo wojny między Prusami a Austrią przywiodło go do postanowienia, aby dokonać zamachu na premiera Prus Ottona von Bismarcka, postrzeganego przezeń jako głównego sprawcę zagrożenia bratobójczym rozlewem krwi. Z Karlsbadu wyruszył do Berlina, do którego dotarł 5 maja i zamieszkał w Hotelu Royal przy Unter den Linden.
Tu napisał list do swojego ojczyma, donosząc mu o swoim zamiarze. List ten został później przechwycony przez pruską policję i zaginął.