Przybył do Centrum Wyszkolenia Lotnictwa w Blackpool, gdzie został zarejestrowany z numerem P-1018 w Polskich Siłach Powietrznych. W Jednostce Szkolenia Operacyjnego (OTU – Operational Training Unit) w Benson odbył przeszkolenie lotnicze i przygotowanie do lotów bojowych.
W 1941 rozpoczął służbę w 304 dywizjonie bombowym „Ziemi Śląskiej". Od 10 sierpnia 1941 do 20 kwietnia 1942 był d-cą 305 dywizjonu bombowego „Ziemi Wielkopolskiej", a następnie został szefem szkolenia w powietrzu w 18 OTU w RAF Bramcote. W latach 1942–1943 był komendantem bazy lotniczej RAF Hemswell. Od 27 sierpnia 1943 do 16 kwietnia 1944 był oficerem łącznikowym przy sztabie RAF Bomber Command.
W kwietniu 1944 został wysłany drogą lotniczą do Włoch w celu przekazania w imieniu gen. Mateusza Iżyckiego grupie cichociemnych w składzie: ppłk pil. Jan Biały, kpt. pil. Jerzy Iszkowski, kpt. pil. Bronisław Lewkowicz oraz por. technik Edmund Marynowski, bardzo wymowną, ale też lakoniczną instrukcję: Powiadomić dowódcę Armii Krajowej, że powstanie nie będzie wspierane lotnictwem.... Beill od stycznia 1945 do 1946 był komendantem bazy RAF Faldingworth. Po demobilizacji w 1946 został na emigracji w Wielkiej Brytanii. W okresie od 7 czerwca 1968 do 6 stycznia 1969 Prezesem Stowarzyszenia Lotników Polskich w Wielkiej Brytanii.