Pracował na tym stanowisku do swojej śmierci.
W 1954 r. Minister Przemysłu Chemicznego nadał mu nagrodę za opracowanie receptury na szpachlówkę i emalie olejne oraz metodę zastąpienia gilzonitu (importowanego z zagranicy) pakami ponaftowymi (produkowanym w Polsce).
Zmarł 5 lipca 1957 r. Jego córka Julia Stefanowicz przywiozła jego prochy z Gliwic i pochowała na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku (kwatera 30/1/11).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 11 listopada 1937 „za zasługi na polu pracy zawodowej w przemyśle”., 10 lipca 1954 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie przemysłu chemicznego”.) Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/116 – na wniosek Ministra Przemyślu Chemicznego.
Życie prywatne Jego żoną była Adela Maria Kornaczewicz (1878–1961), z którą miał jedną córkę Julię Emilię, zamężną Stefanowicz (1901–1995). Jednym z jego wnuków był dziennikarz, politolog, poseł na sejm PRL i ambasador Janusz Juliusz Stefanowicz (1932–1998).
Przypisy