Otworzono salon pokazowy firmy przy ul. Chmielnej w Warszawie.
30 grudnia 1933 r. Kochanowicz zrezygnował z funkcji dyrektora fabryki „Nobiles” we Włocławku. Pozostawał natomiast prezesem zarządu spółki. W 1939 r. została ona zarejestrowana ponownie pod nazwą Fabryka Lakierów i Farb, Towarzystwo „Nobiles” Kochanowicz, Sachnowski i Co, Spółka Akcyjna.
Działalność polityczna w II RP Józef Kochanowicz był radnym I i II kadencji Rady Miejskiej miasta Włocławka, wybranym z listy nr 1 Narodowego Komitetu Wyborczego Stronnictw Demokratycznych.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego pełnił funkcję prezesa Związków Fabryk Farb i Lakierów w Polsce.
Podczas II wojny światowej i w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej W trakcie II wojny światowej fabryka została zajęta przez Niemców, którzy przestawili produkcję na potrzeby wojskowe. Pod koniec okupacji wywieźli oni większość jej inwentarza. Polska załoga powróciła do „Nobilesu” 20 stycznia 1945 roku, tj. w dniu wyzwolenia Włocławka. W marcu ponownie uruchomiono produkcję.
Po wojnie fabryka Kochanowicza została upaństwowiona, przez co przestał być on prezesem zarządu spółki. Z tego powodu wyprowadził się z Włocławka. W 1946 r. został zatrudniony jako główny inspektor technologiczny w Zjednoczeniu Przemysłu Farb i Lakierów w Gliwicach.