marksizmu, surrealizmu i mitologii Azteków.
W poemacie Piedra de sol (Kamień słońca, 1957) posługuje się kontrastowymi obrazami, koncentrującymi się na azteckim kamieniu kalendarzowym (przedstawiającym wszechświat), symbolizującymi samotność jednostki i jej poszukiwania więzi z innymi. Wątkiem jego twórczości są rozważania nad rolą poezji w świecie oraz analiza związku między historią a charakterem.
Poezje Dziki księżyc (1933) – debiut No pasaran! (Nie przejdą, 1937) Człowieczy korzeń (1937) W twym jasnym cieniu i inne wiersze o Hiszpanii (1937) Wolność na słowo (Libertad bajo palabra, 1949) Salamandra (1962) Biel (Blanco, 1967) Małpa gramatyczna (1974) Z prochu jesteśmy • Od romantyzmu do awangardy (1974) Pochmurno (1987) Inny głos (1990)
Eseje Labirynt samotności (1950) Postdata (1968) Podwójny płomień • Miłość i erotyzm (1993)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Narodowego Uniwersytetu Meksykańskiego Kategoria:Członkowie PEN Clubu Kategoria:Doktorzy honoris causa Harvard University Kategoria:Eseiści XX wieku Kategoria:Meksykańscy dziennikarze Kategoria:Meksykańscy dyplomaci Kategoria:Meksykańscy