Tadeusz Borysiewicz otrzymał awans na stopień por. mar. W kampaniach 1932 i 1933 roku jednostka uczestniczyła w sposób czynny, nadal znajdując się w strukturze 1. dywizjonu bojowego.
W latach 1933–1934 ORP „Generał Sikorski” został przebudowany na okręt obrony przeciwlotniczej, co związane było z przezbrojeniem w nkm i ckm na podstawach przeciwlotniczych. W sierpniu 1934 roku dowództwo okrętu sprawował por. mar. Antoni Kramer, a bosmanem okrętowym był bosmanmat Piotr Rymanowicz. Na pokładzie jednostki zaokrętowane było też dowództwo 1. dywizjonu bojowego w składzie: kpt. mar. Roman Kanafoyski (dowódca), kpt. mar. Jerzy Marx (oficer artyleryjski) i ppor. mar. Zygmunt Jasiński (oficer mechanik). W 1935 roku okręt rozpoczął służbę po przerwie zimowej w dniu 1 maja, a zakończył ją 1 października. W 1936 roku dowódcą jednostki był por. mar. Narcyz Małuszyński, który 16 listopada został awansowany na stanowisko dowódcy Oddziału Minowo-Gazowego. Okręt uczestniczył również w kampanii 1937 roku, 1 września będąc odstawiony do rezerwy ze względów oszczędnościowych.