Pracę zawodową rozpoczęła w Pracowni Urbanistycznej Warszawy na stanowisku asystenta projektanta. W latach 1963–1965 brała udział w pracach nad planem zagospodarowania przestrzennego Warszawy. W celu uzupełnienia wiedzy urbanistycznej w latach 1964–1966 studiowała w Podyplomowym Studium Planowania Przestrzennego na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W latach 1965–1968 pracowała w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki, w Departamencie Zagospodarowania Turystycznego na stanowisku inspektora i starszego inspektora. W 1967 r. ukończyła podyplomowe studia uniwersyteckie w Turynie we Włoszech, zorganizowane przez Międzynarodową Unię Oficjalnych Organizacji Turystycznych. W 1968 r., po śmierci matki, wróciła do Krakowa. Podjęła pracę w Zakładzie Zagospodarowania Turystycznego GKKFiT, przekształconym w 1972 r. w Instytut Turystyki, Oddział w Krakowie, na stanowiskach starszego projektanta i adiunkta. Brała udział w opracowaniu planu kierunkowego zagospodarowania turystycznego Polski. Zajmowała się problematyką roli turystyki na przyrodniczych obszarach chronionych. W tym okresie powstały jej pierwsze artykuły naukowe.