Armata Ł-11 miała kąt podniesienia od -12° do +12° oraz sektor ostrzału wynoszący 60° (30° w prawo i 30° w lewo). Mechanizmy podnoszenia oraz obrotu działa składały się z kół zamachowych i zębatych obsługiwanych ręcznie. Skuteczna donośność wynosiła od 5200 do 7300 metrów, zależnie od użytej amunicji. Działo mogło wystrzeliwać pociski odłamkowo-burzące OF-350, przeciwpancerne BR-350A i BR-350B, burzące F-354 i szrapnele Sz-354. Ładowanie amunicji odbywało się półautomatycznie. Lufa działa chroniona była płaszczem pancernym. W celu wydłużenia żywotności zestawu, zastosowano wodne chłodzenie elementów mechanizmu oporopowrotnego.
Długość skrzyni wykonanego ze staliwa pancerza miała rozmiar 1400 mm, grubość w schodkowej przeciwrykoszetowej części zewnętrznej wynosiła 60 mm, a masa pancerza miała wartość 3,7 tony. Całkowita masa zestawu Ł-17 wynosiła 8 ton. Obsługa stanowiska liczyła pięć osób. W izbach bojowych schronów artyleryjskich wyposażonych w stanowiska Ł-17 montowano przewody zrzutowe na łuski, wyprowadzone na zewnątrz schronu lub do hermetycznego zbiornika umieszczonego pod podłogą.
Zobacz też Zestaw DOT-4 Zestaw NPS-3 Stanowisko PZ-39
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Działa forteczne Kategoria:Linia Mołotowa Kategoria:Radziecka broń artyleryjska II wojny światowej