Kapłaństwo i działalność prasowa (1937–1941) Od roku 1937 Kajpr mieszkał i pracował przy kościele św. Ignacego w Pradze. Wypełniał swoje obowiązki zakonnika, działał w duszpasterstwie, głosił rekolekcje. Wykładał filozofię chrześcijańską na Archidiecezjalnej Akademii Teologicznej w Pradze (1940–1941). Największą rolę jednak odegrał jako dziennikarz. Został redaktorem czterech czasopism katolickich, w których sam publikował: „Obrození” (Odrodzenie; 1939–40), „Dorost” (Młodzież; 1939–40), „Nové směry” (Nowe kierunki; 1940–41) oraz „Posel Božského Srdce Páně” (Poseł Boskiego Serca Pana; 1937–41).
Periodyk „Dorost” wywołał w 1939 r. oburzenie władz okupacyjnych, kiedy na okładce pojawił się fotomontaż przedstawiający Chrystusa jako Heraklesa zwalczającego trzygłowego psa Cerbera, który pilnuje ludzi w krainie ciemności i śmierci. W pysku tego współpracownika śmierci namalowana była swastyka jako symbol nazizmu. Redaktorzy Alois Koláček SJ i Adolf Kajpr SJ byli kilkakrotnie ostrzegani przez gestapo. W marcu 1940 Koláčka aresztowano, w kwietniu zakończono publikowanie „Dorostu”. Młodzież była jednak dla Kajpra tak ważna, że zaczął wydawać bez zgody urzędów czasopismo „Nové směry” (Nowe kierunki). Swoich czytelników i słuchaczy nawoływał do wiary, nadziei oraz autentycznego patriotyzmu.