Praktyka nazywania teropodów na podstawie izolowanych zębów bądź nawet ich fragmentów zaowocował wieloma niepewnymi nazwami mogącymi okazać się synonimami. Dotyczy on także spinozaurydów. Sytuację pogarsza częsty brak zachowanych tych samych części szkieletu u różnych okazów, a takie zachowanie jest warunkiem prawidłowego rozróżniania taksonów.
W 2017 ukazała się analiza filogenetyczna autorstwa brazylijskich paleontologów Marcosa Salesa i Cesara Schultza, wedle której Oxalaia była bliżej spokrewniona z afrykańskimi spinozaurynami, niż z brazylijską Angaturama z tej samej podrodziny. Wskazywał na to szerszy pysk i brak grzbietowego grzebienia strzałkowego na kości przedszczękowej. Brazylijskie rodzaje Oxalaia i Angaturama uznano za najbliższych krewnych spinozaura, Oxalaia wręcz za jego grupę siostrzaną. Pomimo fragmentaryczności, materiał z Brazylii wskazuje na większe zróżnicowanie spinozaurynów, niż to wcześniej sądzono. Spinosaurus różni się od Oxalaia znacznie szerzej rozstawionymi zębodołami, obecnością zwężenia pomiędzy trzecim a czwartym zębodołem oraz ostrzejszym pochyleniem pyska. Oxalaia zalicza się obecnie do podrodziny Spinosaurinae dzięki budowie szczęki i braku ząbkowania krawędzi zębów, co jest cechą typową dla Baryonychinae. Poniżej kladogram z pracy Salesa i Schultza.
Paleoekologia thumb|Miejsca występowania spinozaurydów na mapie paleogeograficznej z wieków: alb-cenoman