Popularność teorii pedagogicznych Pestalozziego spowodowała, że do Yverdon licznie zaczęli przybywać cudzoziemcy z Francji, Rosji, Anglii. Zakład zwiedzili między innymi car Rosji Aleksander I i Tadeusz Kościuszko.

Szacuje się, że w seminarium nauczycielskim z metodami dydaktyczno-wychowawczymi Pestalozziego zapoznało się z bezpośrednio 199 zagranicznych praktykantów. Mimo tego od 1812 roku zakład w Yverdon zaczął chylić się ku upadkowi, gdyż coraz bardziej dawały o sobie znać problemy materialne. Trudności pogłębiały konflikty wśród personelu. Pestalozzi był krytykowany za sposób zarządzania placówką i stosowanie własnych metod dydaktycznych i wychowawczych. Ostatecznie Pestalozzi opuścił Yverdon w 1824 r. i powrócił do Neuhofu.

Poglądy, idee pedagogiczne oraz znaczenie Pestalozziego Pestalozzi ostro krytykował dotychczasową sytuację oświatową i szkołę feudalną jej organizację i metody. Podstawą teorii wychowania Pestalozziego była idea organicznego rozwoju, któremu ma podlegać każdy człowiek. Twierdził, że głównym zadaniem pedagogiki jest odkrycie praw rozwoju człowieka. Był przekonany, że o rozwoju każdego dziecka decyduje siła intelektualna, fizyczna, a także moralna.