O + O Tradycyjna i zmodyfikowana latynizacja Hepburna: Połączenie o + o zapisywane jest jako oo, jeżeli występuje na granicy między morfemami. : {ko} + {o + do + ri} = koodori – taniec W pozostałych przypadkach długa samogłoska o oznaczana jest makronem. : {ko + o + ri} = kōri – lód : {to + o} + {ma + wa + ri} = tōmawari – okrężna droga : {o + o} + {sa + ka} = Ōsaka – Osaka
O + U Tradycyjna i zmodyfikowana latynizacja Hepburna: Połączenie o + u zapisywane jest jako ou, jeżeli występuje na granicy między morfemami lub na końcu słownikowej formy czasownika. : {o} + {-u} = ou – gonić : {ma + yo} + {-u} = mayou – zgubić się : {ko} + {u + ma} = kouma – źrebię : {ko} + {u + shi} = koushi – cielę W pozostałych przypadkach długa samogłoska o oznaczana jest makronem. : {ga + (sokuon)} + {ko + u} = gakkō – szkoła : {to + u} + {kyo + u} = Tōkyō – Tokio : {be + n} + {kyo + u} = benkyō – nauka : {de + n} + {po + u} = dempō lub denpō – telegram : {ki + n} + {yo + u} + {bi} = kinyōbi lub kin’yōbi – piątek : {ko + u} + {shi} = kōshi – krata
E + I Tradycyjna i zmodyfikowana latynizacja Hepburna: Połączenie e + i zawsze zapisywane jest jako ei. : ga + ku + se + i = gakusei – student : ke + i + ke + n = keiken – doświadczenie : se + i + fu + ku = seifuku – mundurek : me + i = mei – bratanica, siostrzenica