znanymi z innych dworskich tradycji literackich subkontynentu indyjskiego, obrazami królewskości (rājādharma). Uznaje się, że poemat Klejnot króla Śiwadźiego, jako przykład literatury kunsztownej, adresowany był do odbiorcy elitarnego, wykształconego, najczęściej reprezentanta środowisk dworskich – dworu imperium Wielkich Mogołów oraz powiązanych z nim ściśle na arenie geopolitycznej rozlicznych dworów regionalnych, zwłaszcza północnej części subkontynentu indyjskiego.
Przypisy
Bibliografia Piotr Borek, Zapis przeszłości w Indiach. Dworska kultura literacka języka bradź, Kraków, Księgarnia Akademicka, 2019. Piotr Borek, Poezja jako forma zapisu historii w Indiach przedkolonialnych. Expositio rerum gestarum w traktacie o metodzie, „Przegląd Orientalistyczny”, 1-2, s. 3–17, 2017. Piotr Borek, Deification in a Secular Text. On Some Functions of Religious Content in Bhūṣaṇ's Śivrājbhūṣaṇ (1673 AD), w: Danuta Stasik (red.) Polish Contributions to South Asian Studies, Warszawa, 2017. Piotr Borek, Recognition through Traditional Values.