W czasie epidemii cholery w 1854 mechanizmy odpowiedzialne za szerzenie się chorób były jeszcze bardzo słabo znane. Popularna pozostawała teoria miazmy, doszukująca się przyczyn większości zaraz w morowym powietrzu. Choć w przypadku niektórych patogenów przewidywania i zalecenia płynące z tej teorii okazywały się skuteczne, cholera przenosi się głównie przez zanieczyszczoną wodę pitną, i wymaga zupełnie innych interwencji. Powierzchowna analiza danych nie ułatwiała jednak dostrzeżenia prawdziwych zależności, bo chorobie tej faktycznie towarzyszyła często zaduch i bieda.

Snow zauważył, że choć nie jest w stanie bezpośrednio powiązać ognisk cholery z jakością wody (a tym bardziej w sposób, który jednoznacznie odróżniałby ją od jakości powietrza), to może spróbować zidentyfikować rożne kategorie jakości wody poprzez porównanie firm wodociągowych. Odkrył dzięki temu, że konkurujące ze sobą firmy dostarczają wodę do większości dzielnic miasta – niezależnie od „jakości powietrza”, biedy, i innych postulowanych alternatywnych wyjaśnień – i jedna z nich jest szczególnie związana z występowaniem cholery.