Kołczak wręczył po nim Iwanowowi-Rinowowi miecz należący, według tradycji, do Jana III SobieskiegoJ. D. Smele, Civil war…, s. 529-530..
Do połowy sierpnia 1919 Iwanow-Rinow pozyskał zaopatrzenie dla korpusu liczącego 20 tys. żołnierzy i zapowiedział rozpoczęcie 1 września wielkiej kontrofensywy przeciwko nacierającej Armii Czerwonej. W rzeczywistości pozyskanie aż tylu rekrutów było już wtedy niemożliwe, a Kozacy i chłopi odmawiali wstępowania do białych oddziałówJ. D. Smele, Civil war…, s. 533.. Ostatecznie Iwanow-Rinow zmobilizował jedynie 7500 żołnierzy (być może i liczba ta jest zawyżona); mimo sprzeciwu ministra wojny w rządzie Kołczaka korpus został skierowany do kontrofensywy nad Tobołem zgodnie z pierwotnym planem.
Po początkowych sukcesach Iwanow-Rinow został pozbawiony dowództwa korpusu za niewykonanie rozkazu (rajdu na tyłu przeciwnika w rejonie Kurganu), następnie ponownie mu je powierzono (pod naciskiem KozakówJ. D. Smele, Civil war…, s. 536.). W listopadzie 1919 r. mianowano go zastępcą dowódcy Frontu Zachodniego Armii Rosyjskiej ds. administracyjnych. Deklarował gotowość do obrony Omska przed bolszewikamiJ. D. Smele, Civil war…, s. 545-546., faktycznie jednak kilka dni później razem z dowódcą frontu gen. Konstantinem Sacharowem opuścił miasto. Obydwaj zostali 9 grudnia 1919 r. aresztowani przez gen.