Późny okres (Človek z bombami i późniejsza twórczość) W 1925 r. nakładem własnym w końcu wychodzi tomik Človek z bombami. Wydrukowany jest w niecodziennie dużym formacie, strony tytułowe są czerwone, na nich są różne słowa krytyki dotyczące autora, między innymi opinia dr. Alfreda Šerka, w której dzieła Podbevška porównuje z dziełami swoich pacjentów. Sam tomik zawierał 9 wierszy i jeden cykl wierszy, co patrząc na liczbę utworów publikowanych wcześniej jest stosunkowo małą liczbą.
Po wydaniu tomiku Človek z bombami Podbevšek przestał tworzyć (od 1919 r. nie napisał żadnego nowego wiersza) do końca lat sześćdziesiątych, gdy prawdopodobnie debiut słoweńskich neoawangardzistów dodał mu energii i znowu zaczął pisać oraz planować ponowne wydanie wspomnianego tomiku. 10 kwietnia 1958 wystąpił też na poświęconym mu wieczorze radiowym, gdzie oprócz już znanego Čarovnika iz peklarecytowano także trzy nowe wiersze, które nie zostały nigdy wydane. Dwa lata później wystąpił przed uczniami gimnazjum w Kranju z esejem O ekspresionizmu i z programem literackim. Jeśli chodzi o ponowne wydanie swojego tomiku poezji, zmienił zdanie prawdopodobnie za namową Josipa Vidmara, który na początku co prawda opowiadał się za przyjęciem sztuki awangardowej, ale później oddalił się od niej, nie akceptując jej postulatów.