Car Aleksander I zadekretował wyprawę polarną, której kierownictwo objął Fabian Bellingshausen, dowodzący okrętem „Wostok”; jego zastępca Michaił Łazariew dowodził okrętem „Mirnyj”. Rosyjska wyprawa w latach 1819–1821 opłynęła całą Antarktydę, wielokrotnie zbliżając się do brzegów na odległość wzroku – pierwszy raz 28 stycznia 1820 roku. Ta data może być uznana za oficjalne odkrycie siódmego kontynentu. Oficer Royal Navy Edward Bransfield (1785–1852), z Williamem Smithem jako pilotem wyprawy, oficjalnie odkrył Szetlandy Południowe leżące na szerokości 62°S, a 30 stycznia 1820 roku północne wybrzeża Ziemi Grahama, będące częścią kontynentu Antarktydy. Rok później Amerykanin Nathaniel Palmer (1799–1877), polując na foki zetknął się z wyprawą Bellingshausena; analiza dzienników pokładowych może sugerować, że to on dotarł jako pierwszy do Ziemi Grahama. Rok później Palmer i angielski wielorybnik George Powell (1794–1824) dopłynęli do Orkadów Południowych. Wkrótce potem odkryto inne grupy wysp wokół Półwyspu Antarktycznego. W tym samym czasie angielski łowca fok James Weddell (1787–1834) dotarł do 74°15’ oraz zbadał Szetlandy Południowe, Georgię Południową i Orkady Południowe, odkrywając przy tym akwen nazwany potem Morzem Weddella.