Zdaniem Michnika tytułowy „dialog” wspomnianych środowisk oraz ich ścisła współpraca mogłyby przyczynić się do stworzenia silnej opozycji antykomunistycznej i tym samym pomóc Polakom obronić się przed totalitaryzmem.
Do najważniejszych przeszkód, stojących na drodze dialogu, autor zalicza:
Wewnętrzne podziały polskiej inteligencji (sprowadzające się do walki zwolenników „Tygodnika Powszechnego” ze zwolennikami łódzkiej „Kuźnicy”); Zamknięte, konserwatywne i niechętne do zmian środowiska Kościoła katolickiego; Uprzedzenia, stereotypy i niechęć do Kościoła katolickiego wśród młodej lewicy; Konflikty wewnętrzne odbywające się w środowisku PAX-u, „Znaku” i „Więzi”.
Ponadto w publikacji Adam Michnik poruszył następujące zagadnienia:
internowanie kardynała Stefana Wyszyńskiego; proces biskupa Czesława Kaczmarka; inne formy prześladowania Kościoła katolickiego przez władze PRL; wydarzenia z października 1956 roku; przyczyny złych relacji Kościoła katolickiego i laickiej lewicy oraz wzajemne oskarżenia wysuwane przez skonfliktowane strony.
Terminologia W publikacji Kościół, lewica, dialog Adam Michnik wprowadził następujące terminy:
Katolicyzm otwarty – nowoczesny, tolerancyjny ruch ideowy, opierający się na duchu Drugiego Soboru Watykańskiego, który byłby atrakcyjny dla młodej elity opozycyjnej.