Za zasługi w likwidacji Związku Braterskiego Michał Pac wysunął jesienią 1663 roku kandydaturę Piotra Rudominy do urzędu starosty starodubowskiego, powierzył mu porucznikostwo swojej chorągwi husarskiej oraz przekazał chorągiew kozacką po Gosiewskim (której Rudomina był dotąd porucznikiem) i dragońską po Kazimierzu Żeromskim. Urząd starosty starodubowskiego dla Piotra Rudominy Jan Kazimierz zaaprobował ostatecznie zapewne w grudniu 1663 roku.
Na przełomie 1663/1664 roku Piotr Rudomina walczył w kolejnej kampanii przeciwko Moskwie, m.in. dwukrotnie dowodził nieudaną próbą zdobycia Staroduba. Występował również nadal jako rzecznik interesów żołnierskich, podpisując w Prudkach układ z komisarzami królewskimi w sprawie pozostania wojska w służbie do lutego 1664 r.
Był posłem na sejm 1665, na którym podpisał upoważnienie Krzysztofowi Pacowi w sprawie konieczności zwołania konwokacji litewskiej. Z rozkazu hetmana Michała Paca wyruszył 20 września 1665 roku na czele 18 chorągwi pod Dyneburg przeciw oddziałom Chowańskiego, którego nie zdołał rozbić.