Adams, Bolsheviks..., s. 66–67..
20 listopada Antonow-Owsiejenko skierował rozkazy zarówno do jednostek liniowych Armii Czerwonej, jak i do sprzyjających bolszewikom nieregularnych oddziałów na Ukrainie (uczestniczących w powstaniu antyhetmańskim i uznających, przynajmniej formalnie, zwierzchność Wszechukraińskiego Centralnego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego). Oddziałom rewolucyjnym w Homlu polecił utrzymać kontrolę nad miastem, by nie dopuścić do ruchów antybolszewickich sił z Kijowa w kierunku Kurska i Briańska. Tym, które działały w regionie Jekaterynosławia i Charkowa polecono wszczęcie lokalnych buntów i w miarę możliwości opanowywanie mniejszych miast, by ułatwić marsz Armii Czerwonej na południe, pomóc w zdobyciu Charkowa, a w dalszej perspektywie Mikołajowa. Zwolenników bolszewików na północy Donbasu wzywano do organizacji partyzantki i opanowania północnej części regionu, zaś tych, którzy znajdowali się na Krymie – do przygotowania się do odparcia ewentualnej interwencji aliantów na półwyspieA. Adams, Bolsheviks..., s. 37.. W listopadzie 1918 r. w miastach na wschodniej Ukrainie (Charków, Połtawa, Jekaterynosław, miasta Donbasu) wybuchła fala strajków, oddziały partyzanckie działały również poza miastamiRed. P. Suprunenko, Istorija..., s. 325–326..