Po powrocie do kraju był zatrudniony w Instytucie Tele- i Radiotechnicznym, a następnie w Centralnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Elektronicznego Sprzętu Powszechnego Użytku.

Należał do Stowarzyszenia Elektryków Polskich (od 1957) oraz Naczelnej Organizacji Technicznej, a także Centralnej Komisji Jakości i Centralnej Komisji Przepisów Elektrycznych. W warszawskich strukturach SEP kierował Kołem Seniorów Oddziału Elektroniki, Informatyki, Telekomunikacji (1990-2014) oraz był zastępcą przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Oddziału. W strukturach NOT natomiast należał do Komitetu Naukowo-Technicznego NOT ds. Ergonomii i Ochrony Pracy.

Był autorem opracowań „Urządzenia radionawigacyjne komunikacji lotniczej” (1964) oraz „50 lat Oddziału Elektroniki, Informatyki, Telekomunikacji SEP” (2002).