W 1978 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1985 roku profesorem zwyczajnym. W Wojskowej Akademii Medycznej był członkiem Senatu, dziekanem Wydziału Lekarskiego, prorektorem, zastępcą komendanta do spraw klinicznych. W Wojsku Polskim, gdzie doszedł do stopnia pułkownika, był członkiem Komisji Mieszanej Ministerstwa Obrony Narodowej i Polskiej Akademii Nauk, Rady Naukowej MON ds. Medycyny i Farmacji Wojskowej, Rady Wyższego Szkolnictwa Wojskowego i Nauki oraz innych. W latach 1982–1991 pełnił funkcję Naczelnego Specjalisty Wojska Polskiego ds. Toksykologii. Był członkiem Komisji Nefrologicznej Wydziału Nauk Medycznych PAN, przewodniczącym Sekcji Nefrologicznej Towarzystwa Internistów Polskich, członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Internistów Polskich oraz członkiem Europejskiego Towarzystwstwa Dializy i Transplantacji. Przez wiele lat był sekretarzem, a także zastępcą redaktora naczelnego Biuletynu Wojskowej Akademii Medycznej,