Ga 6,15). Dokona się ono w pełni wraz z drugim przyjściem Chrystusa, zwanym z greki paruzją. Przed paruzją, życie chrześcijan dokonuje się w czasie pośrednim, zwanym przez Pawła obecnym wiekiem (por. Rz 3,26; 1 Kor 1,8). Ten wiek, zapoczątkowany przez ofiarę krzyża Chrystusa (por. List do Hebrajczyków 7,27) już inauguruje epokę mesjańską. Jest, według Pawła, jakby jednym „dniem zbawienia” (2 Kor 6,2). To czas nawrócenia pozostawiony „Reszcie Izraela” (Rz 11,5) i poganom (por. Rz 11,25; Ef 2,12n; por. por. Dz 3,20n; Ap 6,11; Łk 21,24). Nie wiadomo jak długo będzie on trwał, ale trzeba być świadomym jego tymczasowości, gdyż jest on jedynie przygotowaniem pełni epoki mesjańskiej, która może nadejść nagle, jak złodziej w nocy (por. 1 Tes 5,1; por. 1 P 1,17).
Przypisy
Kategoria:Soteriologia chrześcijańska Kategoria:Judaizm