Będzie to święto objawienia się Mesjasza.

Chrześcijaństwo thumb|240px|Piotr Apostoł w dniu Pięćdziesiątnicy głoszący na terenie Świątyni Jerozolimskiej nadejście epoki mesjańskiej. „Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz” (Dzieje Apostolskie 2,41). Mal. Gebhard Fugel (1863–1939), Galerie Fähre, Altes Kloster, Bad Saulgau. Chrześcijańskie zrozumienie wieku mesjańskiego jest zależne w dużej mierze od żydowskiego Pisma świętego, szczególnie od Proroków (zarówno większych jak i mniejszych). Cechą epoki mesjańskiej, tak jak ukazuje je Biblia, miało być nadzwyczajne wylanie Ducha na wszystkich ludzi. Powinno przynieść im specjalne dary i charyzmaty. Większość ważniejszych proroctw znajduje się w Księdze Zachariasza 4,6b; 6,8 i Księdze Joela 3,1-2 (por. Księga Liczb 11, 29). Dzieje Apostolskie odnoszą się do nich, głosząc, że słowo proroków stało się ciałem w Jezusie w dniu Pięćdziesiątnicy. Jezus „wyniesiony na miejsce po prawicy Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i zesłał Go” (Dz 2,33 por. wersy 16-21). Według Izajasza, wiek mesjański miał mieć swojego namaszczonego przywódcę, Mesjasza, który miał być napełniony darami ducha, aby móc urzeczywistnić swoją zbawczą działalność (Iz 11,1-3; 42,1;