Został zwolniony w 1953 na mocy amnestii z 1952.

W 1953 pracował jako sekretarz, a w latach 1954–1977 jako redaktor w katowickim Wydawnictwie „Śląsk”. Od 1957 nakładem tego wydawnictwa ukazywały się kolejne powieści z cyklu o Tomku Wilmowskim, a w latach siedemdziesiątych trylogia Złoto Gór Czarnych, napisana wspólnie z żoną. Pod pseudonimem Alfred Bronowski publikował powieści sensacyjne.

Wstąpił do Związku Literatów Polskich i do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, gdzie otrzymał Warszawski Krzyż Powstańczy.

Zmarł 9 kwietnia 1992 w Katowicach.

Życie prywatne Z małżeństwa z Krystyną miał córkę Bożenę i syna Andrzeja.

Nagrody i odznaczenia Był laureatem wielu nagród literackich i odznaczeń, między innymi „Orlego Pióra” (1968), Orderu Uśmiechu (1971) oraz Nagrody Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla młodzieży (1973, 1987). Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Twórczość Cykl powieści o Tomku Wilmowskim Tomek w tarapatach (Mikołów 1948, Wyd. Książnica Śląska, pod ps. Fred Garland) Tomek w krainie kangurów (Katowice 1957, Wyd. Śląsk) Przygody Tomka na Czarnym Lądzie (Katowice 1958, Wyd. Śląsk;