La ghitara ełètrega ła ze un tipo de ghitara in cui ła vibrasion de łe corde ła vien remarcà da uno o più pick-up. El son, donca, el vien rimarcà a l'usida e convogià in un anplifegador acustego in modo che'l son el se posa ben scoltàr. El partien a ła fameja dei strumenti cordofoni e non a cueła dei ełetrofoni, come invese de łe volte el zes tà clasifegà poichè el son el ze zenarà da ła vibrasion de łe corde e anplifegà sucesivamente.
Funsionamento Inte na ghitara acùstega el son el depende da ła resonansa produzesta inte ła casa cava de'l strumento e indota da łe osiłasion de łe corde; ła ghitara ełètrega invese el ze un strumento pien e rigido par cui no ghe ze nesuna resonansa de ła casa. Le vibrasion de łe sìe corde metàłeghe ła ze captada da un microfono ełètrego che ghe remete senjałi a un anplifegador e a un grupo de altoparlanti. El fiło che cołega el strumento a l'anplifegador el ze inrodołà datòrno a un picoło manjete; el só canpo manjètego el induze un poło nord e un poło sud inte ła parte de corda metàłega sòra el manjete, perciò 'sta parte de ła corda ła ga un pròpio canpo manjètego. La corda parchè ła produza el son, ła vien fata vibràr e el só moto rełativo a ła spira canbia el fluso de'l canpo manjètego traverso ła spira stesa, induzendoghe na corente. Co ła corda osìła avisinandose e zlontanandose da ła spira, ła corente indota ła canbia verso co ła stesa frequensa de łe osìłasion de ła corda, mandando cusì el senjałe de frecuensa de l'osìłasion a l'anplifegador a l'altoparlante.
Parti de la ghitara eletrica
La pałeta che contien łe mecaneghe, che cussì ghe permete a łe corde de eser tese mategnindo l'incordadùra che se vołe;
el manego sol cuało xe montàda ła tastadùra che parmete de sonàr, strucando łe corde contro staltra, le note
La casa armonega che xe più sotìl de queła de ła chitara clasega e che no ga ła buxa (anca se ghe xe el caxo de łe chitare che se ciama "semiacusteghe", che in xeneràl ga do buxe ad efe, cofà quełe dei archi)
El ponte, che pol esar fiso o sanò "tremoło" vałe a dir quando "ospita" na łivièra che, co ła vien asionà, move el ponte steso otegnindo el vibrà grasie a ła variasión de tensión de łe corde;
da uno o pì pick-up che xe dei trasdutori che strasforma łe vibrasion de łe corde in segnałi ełetrici; i pick-up xe formài da na revoltołàda de ramo intorno a na conbinasion de magneti e materiałi de difarente tipo.
Tipi de ghitare Solid body (Corpo sòłido) Le pì difondeste ghitare ełètreghe, che łe ze ciamàe solid body, ła cui tradusion ła ze "corpo sòłido", no ła ga na casa de resonansa, ma invese un corpo de łenjo pien (o pì de raro, de altri materiałi cuałi raze sintetiche, raze acriłiche, plexiglas. La forma de'l łenjo co'l cuało ła ze reałizada, e el tipo de pick-up utiłizà i ze determinanti ai fini de ła reza sonora de'l strumento.
Ghe ze tre prensìpałi tipi de solid-body che i se difarensia a segonda de come che'l mànego e el corpo i vien unìi: "bolt-on-neck" (mànego invidà), overosìpia co mànego invidà a'l corpo (es. Fender Stratocaster, "neck-thru body" ("mànego atraverso el corpo") overosìpia co mànego che'l parcore l'intièra longhésa de ła ghitara, corpo conprezo (es: Ibanez RGT e "set-in-neck (o "set-neck") ("mànego tacà") overosìpia co mànego incołà a'l corpo de ła ghitara (es: Gibson Les Paul).
Zenaralmente łe ghitare a mànego invidà łe ze caraterizàe da un son pì rico de alte frecuense, pòvaro de cuełe mèdie e scarso de basi fondìvi; ghe ze paràltro da presizar che, vista l'altisima influensa che ła sièlta dei materiałi, ła tècnega costrutiva, e ła man de'l łauter ła pol ezersitar so'l strumento fenìo, no ze rari i cazi de strumenti che i contravien a 'ste "règołe". 'Sto sistema, oltra ad èsar pì econòmego, el parmete de efetuàr de łe łaorasion, conprezo el canbio de'l mànego, in maniera pì senplise, Jimi Hendrix el zera noto montàr łe Fender Stratocaster che destruzeva durando i conserti recuperando tòchi sani da diverse ghitare. Anca ła famoza Blackie de Eric Clapton ła ze e el rezultado de un corpo e un mànego che'l provenjiva in orizene da diverse ghitare.
Le ghitare co'l mànego che pasa inte'l corpo łe ze caraterixàe da un notevołe sustain, da un bon bałansamento de soni infra alti, medi e basi e da un parfeto ałineamento mànego-corpo. Secondo tanti łe rezulta masime "comode" da sonàr, in cuanto normalmente A e ga un aceso asé pì fasiłe ai tasti pì visini a'l corpo respeto a strumenti dove che ze utiłizà i altri do tipi de saldadùra: par razon pràteghe no ze posìbiłe inte łe ghitare co sistema bolt-on fisàr el mànego masa esternamente a'l corpo de'l strumento (mentre in algune chitare co sistema set-in, el problema el vien ovià, par ezenpio ne ła Gibson SG). Ga come aspeto negativo l'inposibiłità de azir so l'ataco mànego-corpo e de sostituìr el mànego, inte'l cazo A fuse necesario; infati zenaralmente el mànego, par varentàr sołidità, el vien costituìo da diverse parti de łenjo incołàe tra łòre łonzitudinalmente, respeto a ła ghitara, e pì de razo a'l so interno vien incołàe de ła zbare in fibra de carbonio (pròpio par l'inposibiłità de canbiàr el mànego in cazo che'l se ronpa).
I łenji che i ze stà prensipalmente doparà i ze: par el primo tipo, onàro e tìlio par el corpo, àzer par el mànego, eventuałe renbaładùra in pałisandro par la testadùra; par el neck-thru, mogano par el corpo, fràsene o àzer par el mànego, pałisandro par la testadùra, par el set-neck zenaralmente A se utiłiza mogano sia par el corpo che par el mànego, e pałisandro pa'ła testadùra. Ghe ze paràltro difarenti modełi che utiłiza łenji difarenti da cuełi che stài scriti. Le ghitare costruìe in Asia łe połe utiłizare łenji locałi, cofà l'agathis invese de l'onèr e el nato a'l posto de'l mogano, che ga reze acùsteghe simiłi. Anca el PVC el ze stà utiłizà par reałizàr de łe ghitare solid body, e pì resentemente se ze drìo doparar materiałi conpoziti co sagomaùre interne par replegar ła tinbrica dei łenji.
left|100 px|thumb|Buza ad "efe" in una Fender Telecaster Thin-line semi-hollow Semiacusteghe Ła chitara semiacustega invese ła prezenta na casa de resonansa co do tradisionałi buzi de espansion a forma de f che i se cata in banda de łe corde, similmente ai buzi prezenti so altri strumenti a corda, cofà el viołin. Algune ghitare semiacùsteghe łe prezenta un buzo (buza o rosa) tìpego de ła ghitara clàseca, e so ła parte laterałe de ła casa armònega A ze postà ła preza par el cavo e i apoziti controłi par regołàr vołume, tòn, ecuałizasion, ecc. 'Ste ghitare łe ze caratarizàe da un son partegołarmente dolse e poco agresivo (cofà un mucio de modèłi Gibson, Ibanez, ecc. utiłizài prensipalmente par el jazz, o tanto briłante e scuiłante (cofà i modèłi Grestch de frecuente doparà inte'l rockabilly). Ła casa vòda ła tende a creàr alguni problemi a cauza de ła resonansa de łe vibrasion, che se reflète so i pickup. L'efeto de distorsion el rezulta cuindi pì difisiłe da controłàr e da otenjir. Tutavia A ze stà, inte'l tenpo, reałizài dei modèłi desizamente pì "spénti" e co un son asé pì pien, i cuałi, atraverso serti mèzitèrmeni tècneghi (cuałi ła partegołàr conformasión interna de ła stesa casa armònega), i ze boni de oviàr su 'sto problema. Ła reserca de un conproméso infrà łe sonoridà calde de łe semiacùsteghe, e el mejo controło de łe resonanse indezidaràe ai altri vołumi, ghe ga dà inazonta orizene a un sototipo de łe semiacùsteghe, łe cusìdite "semi-hollow". 'Ste ghitare łe adota un corpo de minor spesor in cui, a'l posto de na ùnjoła casa, A ze prezenti do case de ridota entidà so łe bande mentre ła parte sentrałe de'l corpo ła ze in łenjo pien. El primo e atualmente pì famozo modèło semi-hollow el ze ła Gibson ES-335.
Lloyd Loar prozetista a ła Gibson da'l 1920 a'l 1924 el ga conduzesto i primi esparimenti mediante l'adosion de rełevatori visin a łe corde. El conseto de ghitara ełètrega "devo" parò tanto ai èstri de Adolph Rickenbacker, che inte'l 1931 el ga reałizà el primo pick-up ełetromanjètego (un dispozitivo ełetrònego in grao de trasformàr le vibrasion de łe corde in inpulsi de tipo ełètrego) e el ga tacà ad aplegarloo ai normałi strumenti acùsteghi, creando na ghitara hawaiana ełètrega ciamàda frying pan guitar in do modèłi (A22 e A25).
Inte'l 1935 Gibson scominsia ła produsion de'l modèło ES 150, na ghitara co casa de resonansa e verture a "f" so ła tòła e un ùnjoło pick-up. El modèło el gavea otenjùo un gran suceso. Finalmente ła ghitara, grasie a l'anplifegasion, ła podea insarirse mejo inte łe formasion de'l tenpo, sensa eser sorastàda da'l vołume dei altri strumenti.
Evołusion Tanti i se ga simentà inte ła costrusion de ghitare ełètreghe, łimitandose de fato ad anplifegàr el son de strumenti acùsteghi. Se da na parte ła prezensa de na casa armònega conbinada ad un pick-up ła produzeva un son pastozo e rico de armòneghe, da l'altra ła prezentava na serie de zvantagi, tra cui el pì fastidiozo el jera l'efeto conosùo cofà feedback acustico. Ła casa de'l strumento ła intrava in risonànsa (efeto Larsen) co'l son emeso da l'anplifegador, creando echi, armòneghi e fisci de difisiłe zestion. Co'l rezultado de un son zgradevołe de difisiłe definision.
Orìzene La storia de ła ghitara ełètrega ła taca co s'a avertìo l'ezigensa de un strumento che'l gavese serte carataristeghe pròpie de ła ghitara (spesialmente par cuanto revarda ła modałità de ezecusion), ma che'l podese sonàr co i altri sensa esarne sorastà da'l vołume de son. Co ła nàsita de orchestre jazz e blues, A se se ga rendùo conto de'l problema de ła anplifegasion łimità de łe ghitare acusteghe. Diversi costrutori i ga sercà de oviàr a 'sto problema costruindo strumenti che i consentise un vołume mazor, co na tonałità simiłe a cueła de ła ghitara clàsega.
Ani '30 Inte el 1937 Valentino Airoldi ocupà cofà tecnico arénte ła centrałe Siptel de Novara, ga tacà a tanpełàr co veci risevidori tełefonici fin a costruìr un dispoxitivo costituìo da na całamita e da do bobìne. Inte el 1937 el ga piasà quel rudimentàl riłevatore so' un manego de chitara sensa casa, el ga sołà i cài de łe bobìne a ła préxa "phono" de ła radio e dal cono se ga aldìo un son. El dispositivo xe stà po' aplicà anca a un mandołìn, coi medèmi rexultadi. Ghe xe na someja che mostra l'Airoldi co na chitara e un mandołìn "solid-body" co ła data del xornàl -La Gazzetta della sera- del 29, 30 setenbre 1937: par questo se pol dir ch'el gabia antisipà i pur iłustri cołeghi d'oltreocaeano. Sta invension no xe stà comerciałixà nè sfrutà industrialmente e l'Airoldi se ga contentà de continùar a sonàr in ostarìa coi amisi fetish guitars.com .
Ani '40 Inte'l 1941 Les Paul crea par la Epiphone un prototipo, ła The Log, che in parte limitava el problema del feedback. El strumento xe in sostànsa na chitara acustica intorno a un bloco de łegno masìso, ła prima chitara semi-solid. Sta idea xe stà riciapà e perfesionà da ła Gibson par el so modèło ES 335 TD.
Inte'l 1946 Paul Bigsby, estrozo costrutor de motocicli pasà a costruìr chitare, a Merle Travis, so amigo, i costruìse na chitare un mucio inovativa. Anca se prodoto in modo clasico, el strumento prexenta un corpo erto soło sinque sentimetri, e un dexegno un mucio orixinàl sia del corpo steso che de ła pałeta. El corpo, grasie a na asimetria del dexegno intorno al mànego, permete de rivar fasilménte al vintèxemo boton, mentre ła pałeta monta ciavète par la cordadùra disposte soło che so ła banda superior. Se riscolve squaxi patòche łe risonanse indexideràe. Inaxonta, Bigsby introdurà na ulterior inovasion inventando un sistema che consente de agìr sò ła intonasion de łe corde co na łièva ła cui corxa xe contrastàda da na mogia. Nasse cussì el ponte tremoło (da no confuxionàr co l'efeto tremoło, che xe tut'altra roba).