Pissòshttp://www.institutoccitan.com/index.php?option=com_content&task=view&id=167&Itemid=0 (Pissos en francés) qu'ei ua comuna gascona de Lana Gran, situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [pi'sɔs]. Las fòrmas ancianas que son Pissous en 1279, parochie de Pissous, Vasatensis diocesis en 1289, Pissos (mapa de 1714), Pissols (mapa de 1733) Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 183.
Segon Dauzat e Rostaing, Pissòs que vien deu nom latin d'òmi *Piccius, dab lo sufixe aquitanic -ossum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 532.
Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que causeish Pincius dab lo sufixe -oss. Astor, tanben citat per B. Boyrie-Fénié, que's pronóncia per *Piccius .
Segon Bénédicte Boyrie-Fénié, lo sufixe qu'ei lo sufixe aquitanic -òs, derivat de -otz(e). L'origina qu'ei probablament lo nomen Pittius. L'autora qu'escriu curiosament « las grafias deu sègle XIII e la de 1733 que vienen d'ua confusion dab lo sufixe latin osus, la fòrma orala qu'ei en ò obèrt » ; se i a confusion, per 1733, qu'ei meilèu dab lo sufixe -olum (> -òu, -ò e en lengadocian -òl), en supausant ua fòrma au plurau.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'evòca tanben Pinsòs, escriut com equivalent a Sent Pau de Bòrn sus la mapa « d'Amsterdam » (1714) : que vien probablament deu cognomen Pincius .
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben Comunas de las Lanas
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de las Lanas Categoria:Lanas Categoria:Comuna de Gasconha