La virgula (comunament «pichona bròca» o «pichona verga»), es un signe de pontuacion.
Dins de lengas que i a, la virgula es tanben un signe diacritic plaçat jos una letra, per exemple en romanés (, → Ș ș Ț ț) e en leton (, → Ģ ģ Ķ ķ Ļ ļ Ņ ņ).
Lingüistica e tipografia
Usatge general de la virgula En tipografia, la virgula es un signe de pontuacion permetent, a l'origina, d'inserir una respiracion dins la frasa. Coma totas las autras pontuacions, prenguèt, dins la lenga escricha, de ròltes multiples que la lenga orala manifestariá pas que per una pausa.
Estructura, per exemple, la construccion de la frasa, que siá en ligant o en separant los grops sintaxics. Per exemple, dins una enumeracion, la virgula separa los tèrmes enumerats.
La virgula coma signe diacritic (Ș ș Ţ ţ Ģ ģ Ķ ķ Ļ ļ Ņ ņ) La virgula jos una letra (, → Ș ș Ţ ţ Ģ ģ Ķ ķ Ļ ļ Ņ ņ) es un signe diacritic qu'es tipic del romanés e del leton.
En romanés, la letra Ș ș se pronóncia [ʃ] e la letra Ț ț se pronóncia [ts]. Los especialistas del romanés insistisson per utilizar una virgula (,) e desconselhan la cedilha (¸). Dempuei lo sègle 21, de mai en mai de polissas de caractèrs dessenhan una virgula corrècta dins las letras romanesas Ș ș e Ț ț, mas qualques polissas mal fachas confondon encara la virgula e la cedilha. En leton, la letra Ģ ģ se pronóncia [ɟ], la letra Ķ ķ se pronóncia [c],la letra Ļ ļ se pronóncia [ʎ],la letra Ņ ņ se pronóncia [ɲ]. Certanas polissas de caractèrs confondon encara la virgula (,) e la cedilha (¸) dins lo dessenh de las letras letonas, mas la virgula es preferibla.
En teoria, la virgula (,) se deu pas confondre amb la cedilha (¸) e l'ogonek (˛).
La cedilha (¸), en general jos la letra Ç ç, es un signe tipic de l'occitan e de qualques autras lengas coma lo catalan, l'aragonés, lo portugués, l'arpitan, lo francés, lo friolan, l'albanés e lo turc. En turc i a una cedilha non solament jos Ç ç mas tanben jos Ş ş. Cal pas confondre la letra turca Ş ş (èssa cedilha) e la letra romanesa Ș ș (èssa virgula). L'ogonek (˛ → Ą ą Ę ę Į į Ǫ ǫ Ų ų) es un signe tipic del polonés, del cashob, del lituanian e de divèrsas lengas d'America coma lo navaho.
En matematicas e dins l'escritura dels nombres Dins l'escritura dels nombres, la virgula pòt servir de separator decimal.
L'utilizacion de l'escritura decimala (amb un separator que vendra una virgula mai tard) data del sègle XVI e foguèt popularizada, en partida, par Simon StevinA. Schärlig, « Avant la virgule », Tangente, n° 120, janvier-février 2008, 16-18., çò que permetèt de calculs fòrça mai simples que l'escritura per fraccions.
En informatica En Smalltalk, la virgula es pas un element sintaxic. Es un messatge binari qui permet de concatenar de colleccions.
Nòtas e referéncias
Categoria:Pontuacion Categoria:Simbòl matematic