Georges-Jacques Danton () var ein fransk advokat og politikar som hadde ei leiande rolle under den franske revolusjon.

Bakgrunn

Danton var fødd i Arcis-sur-Aube i provinsen Champagne nordaust i Frankrike. Foreldra hans var Jacques Danton, ein respektabel, men ikkje velståande advokat, og Madeleine Camus. Som liten blei han angripen av ein okse, og nokre få år seinare smitta av koppar, slik at fjeset hans blei misforma og arrete.

I 1780 slo han seg ned i Paris, der han blei kontorarbeidar for skrankeadvokaten Maître Vinot. I 1783 bestod han eksamen for å bli skrankeadvokat i Reims, og i 1787 blei han medlem av Conseil du Roi.Hampson, Norman (1988). Danton. New York: Basil Blackwell. s. 19–25.

Han byrja gå på ein kafé kjend som Parnasse. Her møtte han Antoinette Gabrielle Charpentier, som han gifta seg med 14. juni 1787 i kyrkja Saint-Germain-l'Auxerrois. Paret fekk fire søner; den siste av desse var dødfødd, og mora døydde også i barsel i 1793.

Revolusjonen

Våren 1789 var Danton ein av mange folk som tala til folkemengda ved Palais Royal. Han blei kjend for den sterke stemma og talegåvene sine, og fekk kallenamnet ‘Toraren’. Etterkvart som den franke revolusjonen skreid fram blei Danton ein leiar for militsen i lokalområdet sitt, Cordeliers.S. Schama (1989) Citizens, p. 452 27. april 1790 blei han president for Cordelierklubben.

Frå hausten 1793 var Danton ein leiar for dei moderate som tala mot det revolusjonære diktaturet. I mars 1794 heldt han ein triumferand tale der han erklærte enden på Terrorveldet.

30. mars blei Danton og støttespelarane hans Camille Desmoulins, Marie-Jean Hérault de Séchelles og Pierre Philippeaux arresterte. Dei blei stilte for retten og skulda for konspirasjon med grev Mirabeau, Marquis de Lafayette, hertugen av Orléans og Dumouriez.Manuel général de l'instruction primaire, 1 janvier 1911 Ifølgje Robespierre hadde dantonistane slutta å vera verkelege patriotar som i staden prioriterte personlege og utanlandske interesser over velferda til nasjonen.Le Siècle, 5 février 1898, p. 5/6 Skuldingar om tjuveri, korrupsjon og skandalen kring avviklinga av Det franske austindiske kompaniet bidrog alle til å fella Danton.W. Doyle (1990) The Oxford History of the French Revolution, pp. 272–74. Rettssaka hadde likevel meir eit politisk enn eit kriminelt preg. Danton og dei andre tiltalte blei funne skuldige for forræderi og dømde til døden. Ei gruppe på femten blei avretta med giljotin 5. april 1794, Hérault de Séchelles og Danton sist. Han skal ha sagt til avrettaren, Sanson: «Vis hovudet mitt til folket. Det er vel verdt å sjå.»

Galleri

Kjelder

Denne artikkelen bygger på «Georges Danton» frå , den 24. oktober 2025.

Bakgrunnsstoff

Kategori:Folk frå den franske revolusjonen Kategori:Folk avretta ved giljotin under den franske revolusjonen