Илфохром (исто така познат како Цибахром ) е фотографски процес за уништување на бојата позитивно-до-позитивен што се користи за репродукција на позитиви на фотографска хартија. Отпечатоците се направени на димензионално стабилна полиестерска основа за разлика од традиционалната хартиена основа. Бидејќи користи 13 слоеви на азо бои запечатени во полиестерска основа, отпечатокот нема да избледи, обезбојува или да се влошува подолго време. Тестовите за забрзано стареење спроведени од Хенри Вилхелм го оцениле процесот како производство на отпечатоци кои, врамени под стакло, ќе траат 29 години пред да се откријат промените во бојата. Одликите на Илфохром отпечатоците се јасноста на сликата, чистотата на бојата и архивскиот процес кој може да произведе критична точност на оригиналната транспарентност.
Историја Д-р Бела Гаспар го создал Гаспарколор, процес на избелување на боја врз кој првично се базирал процесот Цибахром. Се смета дека е од витално значење за воените напори во 1940-тите. Гаспар одбил многу понуди да ги продаде правата на неговиот процес и откако умрел, Пол Драјфус, кој беше хемичар и техничар за Гаспар, отишол да работи за CIBA AG. Тој го развил процесот за Цибахром. (Замрзнати моменти - Ричард К. Милер) Во 1960-тите, процесот Цибахром првично бил дизајниран од страна на Циба Гејги, корпорацијата од Швајцарија. Циба го купува Илфорд во 1969 година, и го продал на Интернешанал Пејпр во 1989 година; во 1992 година производот бил преименуван во „Илфохром“. Колоквијално, сепак процесот се уште се нарекува „цибахром“.
Пред 2004 година, Ифрорд ЛТД имале две главни производствени локации: Моберли во ОК, каде што се произведувале повеќето традиционални производи и Фрибург (Фрајбург) во Швајцарија, каде што се произведувале хартиите Илфохром и Ilfocolor, како и инк-џет хартиите. Страната од ОК била предмет на откуп на менаџментот, а швајцарската операција била продадена на јапонската групација за хартија ОЈИ во 2005 година. Швајцарската фабрика го задржала името Илфорд, додека операцијата во ОК била отворена под името ХАРМАН, преземено од името на основачот на оригиналната Британија Воркс.
Во 2012 година, Илфорд го објави своето финално производство на Илфохром Класик како одговор на намалената побарувачка на пазарот што се припишува на зголемената популарност на изработката на дигитални слики.
Предности Составот на емулзијата кога користи во отпечатоците на Илфохром е одговорен за чистотата на бојата, јасноста на сликата и архивската трајност. Азо пигментите, кои обезбедуваат стабилни живи бои, се вградени во емулзијата Илфохром и се избелуваат при обработката. Бидејќи боите се во емулзијата наместо во хемијата, сликата е исто така многу поостра и појасна бидејќи боите создаваат слој против расејување на светлината што ја спречува сликата да се дифузира кога се гледа. Бидејќи азо боите се многу постабилни од хромогените бои, отпечатоците направени со овој процес се со архивски квалитет и галериите и колекционерите на уметнички дела известуваат дека не бледнеат при нормална светлина.
Користење за диреткно фотографирање на позитиви Алтернативна употреба на Илфохром била за снимање слики директно во камера со голем формат или ултра голем формат. Ова создава уникатна оригинална позитивна фотографија, на која предметот е обратен лево-десно, освен ако не се користи огледало или призма пред објективот на фотоапаратот. Потребна е многу подолга изложеност отколку со обичен филм или фотографски плочи дизајнирани за употреба во камера. Така, постапката наликува на старите и спори процеси како што се дагеротипијата и амбротипијата, директни позитивни црно-бели процеси користени во 1850-тите.
Литература
Наводи Категорија:Фотографија Категорија:Фотографски процеси