Од независноста, економијата на Узбекистан продолжува да постои како планска економија во советски стил со бавна трансформација во пазарната економија. Напредокот на реформите во владината економска политика бил претпазлив, но кумулативно Узбекистан покажал респектабилни достигнувања. Неговиот рестриктивен трговски режим и генерално интервенционистичките политики продолжуваат да имаат негативен ефект врз економијата. Потребна е суштинска структурна реформа, особено во овие области: подобрување на климата за инвестиции за странски инвеститори, зајакнување на банкарскиот систем и ослободување на земјоделскиот сектор од државната контрола. Останатите ограничувања на капацитетот за претворање на валутата и другите владини мерки за контрола на економската активност, вклучително и спроведување на строги ограничувања на увозот и спорадично затворање на границите на Узбекистан со соседните Казахстан, Киргистан и Таџикистан ги натерало меѓународните заемодавци да ги суспендираат или намалат кредитите.
Тесно соработувајќи со ММФ, владата направила значителен напредок во намалувањето на инфлацијата и буџетскиот дефицит . Националната валута била направена конвертибилна во 2003 година, како дел од програмата за стабилизација создадена од ММФ, иако останале некои административни ограничувања. Земјоделството и преработувачката индустрија придонесуваат подеднакво во економијата, секоја од нив претставува околу една четвртина од БДП.State Committee of the Republic of Uzbekistan on statistics 2006 Узбекистан е голем производител и извозник на памук, иако важноста на оваа стока значително се намалила откако земјата прогласила независност.Statistics on Cotton Production in 2010-2012 , U.S. Department of Agriculture, 2012. Узбекистан е исто така голем производител на злато, со најголем рудник за злато на отворено во светот. Земјата има значителни наоѓалишта на сребро, стратешки минерали, гас и нафта.
БДП и вработување Следува графикон кој го прикажува трендот на бруто домашниот производ во Узбекистан во постојани цени од 1995 година, проценет од Меѓународниот монетарен фонд со бројки во милиони соми. На графиконот е прикажан и индексот на потрошувачки цени (ИПЦ) како мерка на инфлацијата од истиот извор и курсот на американскиот долар на крајот на годината од базата на податоци на Централната банка на Узбекистан. За споредби на паритетот на куповната моќ во 2006 година, американскиот долар се разменува со 340 соми.IMF World Economic Outlook Database, October 2007 Година БДП (постојани цени) Размена на американски долар ИПЦ (2000 = 100) 1992 330.042 1 сом 0,07 1995 302.790 36 сома 20 2000 356.325 325 сома 100 2003 402.361 980 сома 166 2006 497.525 1.240 сома 226 лево|мини|420x420пкс| Узбекистан: Раст на БДП во постојани цени 1992–2008 година. БДП на Узбекистан, како и на сите земји од ЗНД, опаднал во текот на првите години на транзиција, а потоа се опоравил по 1995 година, бидејќи кумулативниот ефект на реформите во политиката започнал да се чувствува. БДП на Узбекистан покажал раст, растејќи за 4% годишно помеѓу 1998 и 2003 година, а потоа забрзувајќи на 7% -8% годишно. Во 2011 година стапката на раст се искачила на 9%.
Со оглед на растечката економија, вкупниот број на вработени лица пораснал од 8,5 милиони во 1995 година на 13,5 милиони во 2011 година. Овој здрав раст од скоро 25% на работната сила заостанувал зад зголемувањето на БДП во истиот период (64%, види графикон), што подразбира значително зголемување на продуктивноста на трудот. Официјалната невработеност е многу ниска: помалку од 30.000 баратели на работа биле регистрирани на државната размена на труд во периодот 2005-2006 година (0,3% од работната сила). Од друга страна, се верува дека недоволното вработување е доста високо, особено во земјоделството, кое сочинува целосно 28% од сите вработени, од кои многумина работат со скратено работно време на мали парцели за домаќинства. Сепак, нема достапни сигурни бројки поради отсуство на веродостојни истражувања за трудот.
Минималната плата, платите во јавниот сектор и пензиите за старост рутински се зголемуваат двапати годишно за да се осигури дека основниот приход не е еродиран од инфлацијата. Иако не се објавуваат статистички податоци за просечните плати во Узбекистан, пензиите се зголемувале постојано помеѓу 1995 и 2006 година. Месечната старосна пензија се зголемила во реални (прилагодени ИПЦ) суми за скоро фактор 5 помеѓу 1995 и 2006 година. Месечната пензија во американски долари изнесувала околу 20–25 американски долари до 2000 година, а потоа паднала на 15–20 американски долари помеѓу 2001 и 2004 година, а денес е 64 американски долари. Минималната плата била зголемена на 34,31 американски долари во ноември 2011 година.Ferghana.Ru Information Agency, October 24, 2007 Под претпоставка дека просечните плати во земјата се на ниво од 3-4 пати поголеми од месечната пензија, платите во 2006 година биле проценети на 100 - 250 американски долари месечно или 3 - 8 американски долари дневно.
Според прогнозата на Азиската банка за развој, БДП во Узбекистан во 2009 година се очекува да порасне за 7%. Во меѓувреме, во 2010 година се предвидува раст на БДП во Узбекистан на 6,5%.
Работници Писменоста во Узбекистан е скоро универзална и работниците генерално се добро образовани и соодветно обучени во соодветните области. Поголемиот дел од локалните технички и менаџерски обуки не ги исполнуваат меѓународните деловни стандарди, но странските компании вклучени во производството известуваат дека локално ангажираните работници учат брзо и работат ефикасно. Владата го нагласува странското образование. Секоја година стотици студенти се испраќаат во Соединетите Американски Држави, Европа и Јапонија за универзитетски дипломи, по што имаат обврска да работат за владата 5 години. Наводно, околу 60% од студентите кои студираат во странство наоѓаат вработување во странски компании по завршувањето на нивните дипломи, и покрај нивната 5-годишна посветеност да работат во владата. Некои американски компании им нудат на своите локални вработени специјални програми за обука во САД.
Покрај тоа, Узбекистан ги субвенционира студиите за студенти на Меѓународниот универзитет Вестминстер во Ташкент — една од ретките институции во западен стил во Узбекистан. Во 2002 година, владината фондација „Истедод“ (порано Фондација „Умид“) платила 98 од 155 студенти кои студираат на Вестминстер. За следната академска година, Вестминстер очекувал да прими 360 студенти, од кои Истедод очекувал да плати за 160 студенти. Образованието во Вестминстер чини 5.200 американски долари по академска година. Во 2008 година, Институтот за развој на управување од Сингапур во Ташкент ја започнал својата работа. Овој универзитет обезбедува висококвалитетно образование со меѓународна диплома. Школарината изнесувала 5.000 американски долари во 2012 година. Во 2009 година бил отворен Политехнички универзитетот во Торино. Тој е единствениот универзитет во Средна Азија кој подготвува висококвалитетни вработени за индустрии. Со затворањето или намалувањето на големината на многу странски фирми, релативно е лесно да се најдат квалификувани вработени, иако платите се многу ниски според западните стандарди. Во однос на платите, владата спроведува мерки во очигледен обид да ги спречи фирмите да ги заобиколат ограничувањата за повлекување на готовина од банките, а спречуваат и многу странски фирми да им плаќаат на своите работници колку што сакаат. Прописите за пазарот на трудот во Узбекистан се слични на регулативите на Советскиот Сојуз, со сите права загарантирани, но некои права не се запазени. Невработеноста е растечки проблем, а бројот на луѓе кои бараат работа во Русија, Казахстан и Југоисточна Азија се зголемува секоја година. Министерството за труд на Узбекистан не објавува информации за узбекистански граѓани кои работат во странство, но Руската федерална миграциска служба известува за 2,5 милиони узбекистански работници мигранти во Русија. Постојат индикации и за 1 милион узбекистански мигранти кои работат илегално во Казахстан.International Crisis Group, Uzbekistan: Stagnation and Uncertainty , Asia Briefing N°67, 22 August 2007 Така, работниците мигранти во Узбекистан можат да бидат околу 3,5-4 милиони луѓе или неверојатни 25% од неговата работна сила од 14,8 милиони. Стејт департментот на САД исто така проценува дека помеѓу Узбекистан живеат помеѓу три и пет милиони узбекистански граѓани на работоспособна возраст.U.S. Department of State, Background Notes on Uzbekistan, March 2007
По 2016 година, Узбекистан го признал недостатокот на понуди за високо образование во земјата за поддршка на неговите потреби на пазарот на трудот.https://lex.uz/ru/docs/4545887 Од 2016 година, голем број даватели на високо образование започнале да работат во Узбекистан, вклучително и во соработка со странски универзитети.https://journals.tdl.org/fire/index.php/FIRE/article/view/211 Покрај тоа, приватни даватели на високо образование започнале да се појавуваат на пазарот за да им ги обезбедат на студентите потребните вештини, знаења и компетенции потребни на пазарот на трудот. Еден од приватните универзитети во Универзитетот ТЕАМ во Ташкент има за цел развој на вештини потребни за започнување на претприемачки активности, со што придонесува за развој на бизниси и приватни претпријатија
Цени и монетарна политика Узбекистан доживеал галопирана инфлација од околу 1000% годишно веднаш по независноста (1992–1994). Напорите за стабилизација спроведени со активно водство од Меѓународниот монетарен фонд брзо се исплатиле, бидејќи стапките на инфлација биле намалени на 50% во 1997 година, а потоа на 22% во 2002 година. Од 2003 година, годишните стапки на инфлација се во просек помалку од 10%.
Тешките инфлациски притисоци што ги карактеризирале раните години на независност неминовно довеле до драматична амортизација на националната валута. Девизниот курс на првата валута на Узбекистан, „идејната“ рубја наследена од советскиот период и нејзиниот наследник, минливиот „купон сом“ воведен во ноември 1993 година во сооднос 1: 1 на рублата, се искачила од 100 рубли за 1$ на почетокот на 1992 година до 3627 рубли (или купонски сомови) во средината на април 1994 година. На 1 јули 1994 година „купонот“ бил заменет со трајниот нов узбекистански сом (UZS) во однос 1000: 1, а почетниот курс за новата национална валута изнесувал поставен на 7 сома за 1$ , што подразбира скоро двојна амортизација од средината на април. Во текот на првите шест месеци, помеѓу јули и декември 1994 година, националната валута се амортизирала понатаму на 25 сома за 1$ и продолжил да се намалува со брз клип до декември 2002 година, кога курсот достигнал 969 сома за 1$ , т.е. 138 пати почетниот курс осум и пол години порано или скоро 10.000 пати поголем од курсот на почетокот на 1992 година, веднаш по прогласувањето на независност. Тогаш, амортизацијата на сомот буквално запрела како одговор на владината програма за стабилизација, што истовремено драматично ги намалило стапките на инфлација. За време на четирите години што следеле (2003–2007), девизниот курс на сомот кон американскиот долар се зголемил само за фактор 1,33, од 969 сома на околу 1865 сома во мај 2012 година.